Tussen hemel en zee

De slijter was in een gulle bui en deelde vandaag aan alle klanten een cd’tje uit, zonder enig opschrift. Ik thuis gelijk luisteren… het is van het soort dat je opzet als je gasten zo dronken zijn dat ze toch niet meer merken dat het allemaal hetzelfde klinkt. Maar geeft niet, het idee was aardig. Het is hoofdzakelijk instrumentaal, maar op een gegeven moment zingt iemand: ‘listen to the sound of December’. Zucht. Ik word helemaal knettergek van het geluid van al die rotjes en ander vuurwerk die die kutkinderen hier in de buurt al een hele week lopen af te steken, pas werden er zelfs van vlak boven ons in de flat knallers naar beneden gegooid, het leek wel of er een bom ontplofte! Asociaal! En geen dader meer te bekennen natuurlijk.
Maar vanavond om 12 uur mogen ze van mij knallen, hoe meer hoe beter. Veel siervuurwerk en een paar van die enorme ratelbanden. Ik weet niet of het me lukt om zelf nog wat te kopen, maar ik ga zo met gevaar voor eigen leven nog even met de fiets op pad.
En dan na vanacht maar weer lijdzaam wachten tot de hele voorraad vuurwerk van de nabije omgeving is opgeknald…

Muziek is een van mijn eerste levensbehoeften. Niet alles en lang niet altijd. En zeker niet als het van onze onderburen komt. Maar verder moet je het breed zien. Muziek die je liever niet hoort, kan mooi of op zijn minst interessant worden als je er middenin belandt (ik ben wel eens op Turkse bruiloften en Leidse verjaardagsfeestjes geweest). Beter is natuurlijk de muziek waar je persoonlijk ‘iets’ mee hebt.
Het overkomt me vaak als ik naar de radio luister: dan zit ik ineens heel ergens anders op een heel ander moment. Bijvoorbeeld bij mijn ouders in de auto op weg naar Frankrijk, als Jerney Kaagman van Earth and Fire zingt. Of op de kamer van een Surinaams schoolvriendinnetje (inclusief lekkere etensluchtjes) die van Aretha Franklin hield. Ik heb de cd van P J Harvey (To Bring You My Love) weer teruggevonden, die bleek mijn zus geleend te hebben. Brengt herinneringen boven aan een jaartje Taiwan en de tijd daarna, toen ik bij een hospita woonde. De minder plezierige herinneringen neem ik op de koop toe. Soms ga ik er in mee, soms gebruik ik ze als bruggetje naar een leukere gedachte.
En wat ik ook zo prettig van muziek vind, is dat je tijdens je tijd- en ruimtereizen gewoon lekker praktische dingen kunt blijven doen, zoals bureau opruimen of huishouden. Lukt niet als je foto’s aan het kijken bent.

Spijkerbroek wordt rok. Instappers maken plaats voor hakken. Sjaal met franjes om. Afwassen doen we over twee dagen wel. Ben ik al stemmig? Ehmmm… nog even een zomerzonnig Manu Chao-muziekje.

Elke ochtend tussen vijf en zes uur aan de stoel in de slaapkamer krabben, net zo lang tot Jesca opstaat om me buiten de deur te zetten (Cor hoort nooit wat). Dan het touwtje voor de deur slepen, zodat ze gelijk met me kunnen spelen als ze w

De dokter stelt haar vraag. Ik vertaal het Nederlands in het Chinees. Het zusje vertaalt het Chinees in Chinese gebarentaal. En als het broertje in gebarentaal antwoordt, komt het in omgekeerde volgorde weer terug. Jammer dat ik aan de verkeerde kant van de telefoonlijn zit, zodat ik me alleen maar een voorstelling kan maken van wat er gebeurt als er stiltes vallen in het gesprek.

‘Op de dag dat de Verenigde Staten indirect dreigden om eventueel ook kernbommen tegen Irak te gebruiken, liet de paus zich buitengemeen bitter uit over de wereldgebeurtenissen, en bracht hij profeet Jeremia in stelling om zijn woorden kracht bij te zetten.
,,Maar erger nog dan oorlog en hongersnood”, meende Johannes Paulus II, ,,is het zwijgen van God, die zich niet meer laat zien en die zich lijkt te hebben opgesloten in zijn hemel, alsof hij misselijk is van het gedrag van de mensheid.” ‘ (bron: NRC vandaag)

Als God zelfs niet meer met de paus wil praten…

Veertig procent van de Nederlandse volwassenen heeft overgewicht. De Raad voor Volksgezondheid en Zorg adviseert de overheid en de ziektekostenverzekeraars om gezond gedrag te stimuleren. Ik scoor 21.09 op de Body Mass Index-gewichtstest op de site van het Voedingscentrum. Word ik nu beloond met belastingverlaging of een lagere ziektekostenpremie?