Tussen hemel en zee

Het heeft toch ook wel wat om in je eentje naar het filmfestival te gaan. En helemaal als je daarvoor dan al om zeven uur je bed uit moet, omdat de meeste middagfilms al waren uitverkocht. Zo vroeg op zondag rijdt er nog helemaal geen bus vanuit ons dorp naar het treinstation, dus ik heb er een sportieve, culturele dag van gemaakt. In alle vroegte tegen de wind in fietsen op mijn vrije dag, tsss, ik verklaarde mezelf voor gek. Maar ik heb wel twee films kunnen zien, en tussendoor lekker geluncht.

Het Internationaal Filmfestival in Rotterdam is elf dagen lang een hele stad vol filmhuisfilms. En experimenteel werk. Het trekt dan ook altijd wel 'een bepaald publiek', mensen die, ahum, beleefd applaudiseren als de film is afgelopen. Persoonlijk vind ik dat wel aardig als de regisseur ook in de zaal zit, wat zo nu en dan gebeurt. Het leuke vind ik in ieder geval dat het films zijn waar je nog even over moet nadenken aan het eind, al was het maar omdat ze zo vaak een raar eind hebben. Ik trof er twee waarvan ik dacht 'he? En verder dan?' Dingen die je er zelf maar bij moeten verzinnen, en ook in de film zelf worden er vragen opgeroepen die je zelf mag beantwoorden. Daar kun je dan over discussiëren met degene met wie je die film hebt gezien, of lekker over mijmeren als je in je eentje zit te wachten tot de volgende film begint.