Tussen hemel en zee

[[image:buik18weken5dagen.jpg:Buik van 18 weken en 5 dagen:right:1]] Er is geen zwangere vrouw die zich niet afvraagt of haar buik en baby wel goed groeien. In mijn situatie geeft het niet veel zelfvertrouwen om te googlen op de term “buikfoto’s”. Dan kom je namelijk een heleboel buiken tegen die in de 19e of 20e week stukken groter zijn dan die van mij nu. Zelfs van mensen die ook hun eerste kindje krijgen. Doe ik het wel goed? Eet ik wel genoeg en gezond genoeg? Rare eetgewoontes heb ik niet ontwikkeld. Ik ben in ieder geval deze week gestopt met het trainen van de rechte buikspieren, ook al mag ik volgens de sportinstructrice nog een maandje doorgaan. Het moet toch allemaal flink rekken, dus het heeft sowieso weinig zin op het moment.

Ik moet er trouwens ook niet aan denken om nu al tonnetje rond te zijn, terwijl ik nog zo’n vijf maanden te gaan heb, dat zit natuurlijk lekker in de weg bij het fietsen. Dus eigenlijk is het ook wel prima zo. Voor de archieven, en om een beetje tegenwicht te bieden tegen al het buikengeweld, heeft Cor me in een klassieke pose gefotografeerd (vergeef me de schaapachtige lach, met een duikbril op model spelen is toch makkelijker.) En het gaat gewoon goed hoor, heeft de verloskundige ons tijdens de reguliere controle vanochtend verzekerd. Daar had ik naar uitgekeken. We mochten ook weer naar het hartje luisteren via de doptone, dat helder en regelmatig klonk. 130 slagen per minuut. Meeluisteren? Ik heb een geluidsopname gemaakt