Tussen hemel en zee

We zijn opgenomen in een groep van wel twintig mensen. Gelukkig allemaal aardig, ook niemand die de boventoon voert, en na twee dagen hebben we onze favorieten ook al gevonden. So far so good. Toch is het wel wennen, zo,n groepsreis. We zien veel, het is ook heerlijk dat we ons geen zorgen hoeven te maken over waar we slapen en hoe we reizen. Maar ik krijg soms echt de kriebels van de kudde, dus zo nu en dan een gelegenheid zoeken om daaraan te ontsnappen is van levensbelang. Voor de rust, maar ook omdat je dan wat meer contact krijgt met Marokko.

Het schema is een beetje omgegooid. Gisteren hebben we Meknes gezien, vandaag Volubilis en morgen doen we een lange dagexcursie Fez. Volubilis vond ik erg bijzonder. Midden in Marokko de ruines van een Romeinse stad uit het begin van onze jaartelling. Met prachtige vloermozaieken van Hercules, nymfen en Diana in bad – niet allemaal in een bad, maar verschillende mozaieken bedoel ik. En de nodige zuilen en badhuizen uiteraard. We hadden een uurtje voordat de lunch werd geserveerd bij een eettentje voor de entree. Door gedoe met kaartjes gingen daar zo weer tien minuten vanaf. Dus toen iedereen zich terughaastte naar de sandwiches omelet, ben ik in mijn eentje nog even verder gestruind naar de restanten van de stad achterop het terrein. Het eten wachtte wel.

We hebben natuurlijk ook al kennisgemaakt met typisch Marokko. Na de excursie in Meknes gisteren hadden we nog tijd te over om door de medina te dwalen. Een beetje als China, maar dan anders. Met straatjes waar ze die typische slaapbanken maken, straatjes waar ze gietijzeren hekken lassen en straatjes waar ze prachtige jurken maken (ben de juiste naam even kwijt) in de mooiste kleuren. Tot nu toe mochten we gewoon kijken zonder iets te kopen Maar ik ben vast van plan zo,n jurk te scoren. Komt vast van pas straks, tijdens al die keren dat ik er s nachts uit moet.

Ook heel plezierig: al die vriendelijke behulpzame mensen. Het is echt een heel gastvrij land. En lekker zonnig )