Tussen hemel en zee

… wie gaat er mee naar Engeland varen…

Er borrelen de laatste tijd weleens wat van die kinderliedjes in mijn hoofd op, en dan realiseer ik me dat ze vaker wel dan niet uit onzinnige teksten bestaan. Wie verzint zoiets eigenlijk?

De laatste werkdag op de fiets naar huis had ik de tekst van dit liedje ineens weer compleet. Na al die jaren. En net moest ik er weer aan denken. Niet vanwege die zwanen, maar omdat de Fogo Isle naar Engeland verhuist. 't Is klaar, op, uit, afgelopen. De boot is verkocht. Ik heb net het officiële bericht op de website mogen zetten. Het zat er een keer aan te komen, het is een hele klus om dit bedrijf met vrijwilligers gaande te houden. Maar deze kopers hebben wel heel veel haast. Op 1 juli is de laatste noordzeetrip alweer. Cor kan zaterdag nog mee, maar ik kan alleen nog maar vanaf de kade toekijken. Dus dat is wel even wennen…

In 1998 heb ik mijn eerste noordzeeduik gemaakt, met de Fogo. Daarna heb ik er nog 54 gemaakt, allemaal met dit schip. Ik weet niet meer precies wanneer ik ben gevraagd te helpen met de website, zo'n zeven jaar geleden? Daar zitten ook heel wat uurtjes in van vormgeven, teksten aanpassen, herstructureren en mailen met mijn buddy-webmaster. Afgelopen jaar heb ik het dek helpen schilderen en een tiental dagen, tussen de duiken door, patatten en hamburgers gebakken voor de gasten. Het was (bijna) altijd supergezellig en het is een fantastisch schip om vanaf de zee in te duiken. En toen werd ik afgelopen donderdagavond, terwijl Cor en ik gezellig uit eten waren, gebeld door een van die mannen. "Jes, ik ga je avond verpesten."

Mja, zoals Ton zojuist opmerkte: gelukkig hebben we allebei voorlopig even een nieuw 'project'. En zodra voor mij het duiken weer in beeld komt, is er vast wel weer een leuk kleiner bootje beschikbaar waarmee we de zee op kunnen zo nu en dan.