Tussen hemel en zee

‘En, wanneer ga je bevallen?’ Dit keer kwam de vraag van de verloskundige, en het was een grapje. Nou ja, meer een andere manier om te vragen hoe het gaat allemaal. Ik word begeleid door Verloskundigenpraktijk Wereldkind, die heb ik uitgekozen vanwege hun naam Zes vrouwen lopen daar rond, en ik heb ze nu allemaal minstens twee keer gezien. Een van hen, een invalster, komt wat minder ervaren over, dus ik heb inmiddels wel zo mijn voorkeuren voor wie ik straks als makker in de strijd wil hebben. Maar er is er niet eentje waar ik niet mee overweg kan, en verder zien we wel wie er komt opdraven. Ze hebben in ieder geval wel allemaal ervaring met badbevallingen.

Het is hier nog steeds allemaal rustig (Cor kon dus gelukkig naar Pearl Jam in Nijmegen), en nee, ik voel nog niks. Maar bij de controle vanochtend bleek wel dat de baby inmiddels vast in het bekken ligt, nagenoeg helemaal is ingedaald dus. Dat verklaart waarschijnlijk ook dat ik nu nog maar een kippeneindje kan lopen zonder dat de spieren in mijn onderrug gaan protesteren. Ik zat eigenlijk te wachten op pijnlijke steken in het bekkengebied, zoals dat vaak beschreven wordt, maar dat heeft kindlief me bespaard. Dit zegt overigens nog niks over de bevallingsdatum, die kan maar zo over anderhalve week zijn ofzo. Ook goed hoor, kan de omgeving lekker in de zenuwen zitten, ik heb alweer een nieuwe lijst klusjes gemaakt en mijn boeken zijn ook nog niet uit. Ik ben trouwens al helemaal gewend aan die dikke buik, haha!