Tussen hemel en zee

Hoe lang nog?

Ik ben het nog niet zat hoor! Het is leuk het kind in mijn buik te voelen bewegen, een paar keer per dag, en me er een voorstelling van proberen te maken hoe ze er nou echt uitziet. En ik geniet nog steeds van mijn vrije tijd, de dagen blijven voorbij vliegen. Alleen mijn opgezette voeten en ‘herniahanden’ gaan niet meer weg, maar verder is de lieve last me nog steeds niet te zwaar. Toch kan het niet zo lang meer duren voordat ze geboren wordt. Een week of twee?

We hebben gisteren nog maar even wat buikfoto’s gemaakt voordat het te laat is, waaronder eentje die op het geboortekaartje moet komen. Die laatste krijgen jullie nog niet te zien, maar een paar andere zijn op de fotogallery te bekijken.