Tussen hemel en zee

Ik wil best wel eens in de box liggen en dan een beetje spelen. En dat dan wel al zo’n vijf minuten lang, zonder te huilen!

En dan kan ik ook wat zeggen en als er iets tegen mijn handjes aan komt, dan pak ik het ook vast. En ik ben nog niet eens een maand oud! Maar daarom geeft het ook niet dat ik na de vijf minuten weer heel hard ga huilen omdat ik wat te sabbelen wil hebben. Van dat spelen is ook een filmpje. Het huilen staat er niet op (maar dat gaat binnenkort ook nog wel eens gebeuren, want iedereen moet weten dat ik dat ook heel goed kan!).

Langzaamaan breidt ons leefgebied zich weer uit. Gisteren zijn we bij wijze van experiment op expeditie naar Leiden gegaan. Met de bus, met Sterre in de buikdrager! Ik had wat nog wat babydingetjes nodig die in ons dorp niet te krijgen zijn, dus we zijn heel doelgericht naar de Hema gegaan, en vervolgens maar gekeken hoe Sterre zich hield. Dat ging heel goed! Vandaag experiment twee: naar De Beldert, om een paar duikmaatjes te ontmoeten en Cor weer eens in het water te gooien…

Vanavond hadden we iemand op kraambezoek die zei: “Wat ik zo wennen vond, was dat ik echt de héle dag met de baby bezig was. Als ik ‘s avonds kon vertellen dat ik in huis had gestofzuigd, dan was dat al een heel ding!” Kijk, dat heb ik nou ook. Nu ben ik de hele dag niet buiten de deur geweest – ik wilde wel, maar net op dat moment wilde Sterre slapen en het begon ook nog eens te regenen, dus dat heb ik maar voorbij laten gaan. Maar toch heb ik best nog veel gedaan. Vandaag stond toevallig in het teken van de eerste flesvoeding. Ik wilde (terwijl Sterre sliep) weer eens oefenen met het kolfapparaat, en niet veel later had ik een flesje met 80 cl moedermelk in de koelkast staan. Omdat ik vervolgens de magnetronsterilisator in gebruik wilde nemen, ben ik eerst iets gaan doen wat al heeeeel lang moest gebeuren: de magnetron schoonmaken. ‘s Avonds moest de melk weer opgewarmd worden, dus dat was gelijk een test van de flessenwarmer. En vervolgens was aan Cor de eer om Sterre haar eerste flesje melk te geven, dat ze gulzig leegdronk. Kortom, een dag vol eerste keren! Ik voel me helemaal trots. En oh ja, Sterre in haar bed laten huilen tot ze slaapt is wel wennen, maar het werkt (in ieder geval twee van de drie pogingen vandaag)

Sterre weet wat ze wil. Veel drinken. Aandacht. Er op uit in de wandelwagen. Zo nu en dan slapen, en het liefst bij mama. En veel schone luiers. En als aan die eisen niet wordt voldaan: heel hard huilen!

We kunnen er een dag mee vullen. De afgelopen twee avonden en nachten heeft ze wel vijf uur achter elkaar geslapen zonder om etendrinken te vragen, ik moest haar op een gegeven moment wakker maken omdat ik zelf toch ook naar bed wilde (ze lag naast me op de bank). Dat gaat de goede kant op. Overdag wil ze toch wel om de 2,5 a 3 uur aan de borst en tussendoor vraagt ze ook aandacht, dus ja, Sterre is een aardig handenbindertje. Maar daar is ze dan ook baby voor. Inmiddels hebben we de speen weer geintroduceerd. Ze kan hem inmiddels iets langer zelf in de mond houden, en dat vind ik toch wel een handig alternatief voor de pink – na een halfuur drinken is ze even rustig, maar even later zet ze het weer op een brullen: ‘Ik wil sabbelen, wèèèh!!!’

Ik vind het toch wel lastig te bepalen wanneer ze wat nodig heeft en hoeveel aandacht gezond is en wanneer we haar teveel verwennen. Hoe lang moet je een kind van drie weken laten doorhuilen als ze overdag alleen in haar bedje wordt gelegd terwijl ze daar helemaal geen zin in heeft? Ze moet toch ook leren alleen te slapen (‘s nachts gaat het gelukkig wel goed). Er is overigens niks lekkerder dan tegen moeders borst in slaap te vallen. En moeders vindt dat ook lekker, als ze na een dag hard werken even voor de tv kan zitten zonder dat baby huilt.

Over werken gesproken: gisteren ontving ik een brief van mijn werkgever dat ik 11 september weer aan het werk mag. Laat de komende weken nog maar heeeel lang duren! Ik ga alvast mijn vakantiedagen tellen.

PS: Sterre is gek op kleurtjes! Er hangt een clowntje boven de commode en die krijgt bij het luiers verschonen alle aandacht. Kijk maar op YouTube

Joepie!! We zijn even buiten geweest! Tot de molen, uitrusten op het bankje, thee drinken bij Nancy, en weer terug

Gisteren waren we op het inloopspreekuur van het consultatiebureau, en wat bleek? Ik ben (sinds de bevalling) 10 kilo afgevallen, Sterre is (ten opzichte van haar laagste gewicht) een heel pond aangekomen. Mooi mooi! Groei maar lekker, kleintje!

Foto’s! (Gemaakt door oma Justa) (Pas op! ook naakt!)

Sterre is geboren in de nacht van zondag op maandag. Als dat geen hemels kind is?

Mijn bed is nog steeds mijn huiskamer. De hechtingen hebben goed hun werk gedaan, maar ik ben nog heel veel moe en begin nu (bij het staan) ook last van andere klachten te krijgen. Ff in de gaten houden dus. Met de visitevrije week in het vooruitzicht moet ik ook weer niet denken dat ik nu ineens energie heb voor huishoudelijke klussen enzo. Verleidelijk is het wel! Maar alles wat ik doe heeft toch weer zijn prijs aan het eind van de middag. Moe en emotioneel labiel.

Voordeel: ik heb wel veel tijd over om naar Sterre te kijken. En dat kan ik lang volhouden! Zo tevreden als ze erbij ligt als ze slaapt, gekke bekken die ze trekt als ze net gegeten heeft en haar babyblauwe ogen als ze is uitgeslapen en nog geen honger heeft. Kleine handjes en voetjes vasthouden is ook heel leuk. Ik hoop dat ik dat gevoel kan vastleggen in mijn geheugen. Intussen heb ik ook door wanneer huilen ‘honger!!!’ betekent en wanneer ‘vieze broek!!!, deels geholpen door de klok en mijn notitieboekje. En toen ik afgelopen donderdag heel even met Sterre in de wandelwagen naar de buurvrouw op de hoek ging (die vroeg of ze met haar zus op kraamvisite kon komen) om ons kindje te showen, bleek dochterlief acuut in slaap te vallen door het gewiebel.

Het is weekend en Cor is vrij. Hij heeft een hele lijst gemaakt van dingen die hij wil/gevraagd is te doen, hij heeft het druk. Een van die dingen was met Sterre wandelen in de wandelwagen. Nu het mooi weer is, mag ze wel even naar buiten. Dus toen ik haar te etendrinken had gegeven en ze een schone luier had, ging ik lekker weer even slapen (was tenslotte al wakker vanaf 7 uur, maar daarvoor wel slechts één nachtelijk uurtje, dus dat viel mee) en Cor wandelen. Hij is wel een uur weg geweest, vertelde hij! Het hele dorp door, langs allerlei buren, collega’s, vreemde mensen die een praatje maakten, vrienden. En Sterre maar slapen in die wagen. Geweldig.

Gisteren heeft Cor met Gerard ook de nieuwe auto opgehaald. Binnenkort mag ze een ritje maken, dinsdagochtend gaan we naar het consultatiebureau in het naburige dorp – Cor gaat ons rijden. ‘s Middags had ik Sterre al in het autostoeltje gelegd om te kijken hoe ze dat zou vinden. Ook goed! Met autostoeltje en al naar beneden gedragen (oei, veel te zwaar!) en na de lunch in de draagzak weer terug naar boven. Allemaal goed! Zolang ze maar gegeten heeft en een schone luier om. Heerlijk kind is het.

De poes vindt er trouwens niks an.

YouTube: Eerste keer in de maxi-cosi (en dan nog de gebruiksaanwijzing lezen mama!)

YT: Lekker snurken…. (goed luisteren)

Foto’s: check de gallery voor wat nieuwe plaatjes!

En ze lijkt het meest op…. zichzelf!

(Voor de oplettende kijkers: de echofoto is gespiegeld)