Tussen hemel en zee

En vandaag mijn eerste twee grotduiken gemaakt zonder instructeur, zonder ´onverwachte´ light failures, out of gas, no visibility situations, valve failures en andere ongein. Gewoon twee mooie duikjes met A-M, waar ik twee jaar geleden de cursus de eerste keer mee samen heb gedaan. Grand Cenote, echt een prachtig gedecoreerde druipsteengrot, mooie formaties, zo bijzonder om door die sprookjeswereld te zweven! Ik bleef natuurlijk netjes dicht bij de lijn die daar standaard ligt, maar voelde me al veel vrijer om rustig met mijn lamp rond te schijnen en alles te bekijken. Je komt ogen tekort. Het was toch nog wel een klein beetje spannend, maar dat mag. Tijdens de tweede duik heeft A-M foto´s gemaakt, als ik thuis ben kan ik een plaatje bij het praatje posten.

Cor heeft gisteren met een gids twee cavern duiken gemaakt. Donderdag gaat hij weer, en dan mag ik mee. Onze reisgenoten passen dan op Sterre en gaan het water in als wij weer boven zijn. Fijn zo! Nog even genieten hier. (Voor de hollanders onder jullie: het regent hier best veel! Maar de zon wisselt de tropische buien af en zo is het qua temperatuur nog aardig uit te houden.)

Oftewel een ordinair joepiedepoepie! We hebben er al bijna een week Mexico op zitten, wat betekent dat ik de cursus grotduiken hier achter de rug heb, en… ik mag los! Ons hele team heeft de cursus gehaald, onder de voorwaarde dat we eerst nog tien duiken binnen de limieten maken met 10 bar extra reservegas. Voor degene die nu helemaal niet snapt wat ik bedoel: we mogen de grotten in, maar iets minder ver dan wanneer we een ´ruim voldoende´ hadden gescoord in de cursus. Het moest even tot me doordringen toen ik dat gisteravond hoorde, maar ik ben nu wel behoorlijk opgelucht. Dat ik twee jaar geleden Cave 1 in Frankrijk niet heb gehaald, was terecht, maar ik zou het wel erg jammer vinden als de hele onderneming om met man en kind naar Mexico af te reizen niet het gewenste resultaat zou hebben gebracht. Ik vond alle oefeningen die we opgelegd kregen zelf wel lekker gaan, tot en met donderdag, maar vrijdag ging ik ineens weer behoorlijk twijfelen..

Anyway, man en kind maken het hier ook goed, maar het is wel fijn voor Cor dat ik hem nu weer kan aflossen als ´babysit´, zodat hij zijn handen ook weer een beetje vrij heeft. Superpapa hoor! En Sterre (Estrellita wordt ze hier genoemd) is ook een held.

Later meer!

Tien volwassenen, elf kinderen (waarvan acht, soms negen kinderen in de doek).

En dat wandelen maakt hongerig natuurlijk. Pannenkoeken! Er waren twee smaken: met mes en vork of a la Rapley. Lekkur hoor!

Maar ik wil Sterre ook in de winter toch graag blijven dragen, zonder dat ze bevriest. En daar hebben ze dan weer een mooie gadget voor: een draagjas! Om over kind en draagdoek heen te doen, geschikt voor buik- en rugdragen, met uitneembare fleece! (En ruimte voor een extra trui, zei de verkoopster.) Leuk, leuk, leuk! Dus we gaan wat bos- en strand- en polderwandelingen inplannen.

Ik geef toe, het lijkt wel een uit de hand gelopen hobby. Maar we hebben er zo’n plezier van! En dat moeten we nu maar uitbuiten, want voor je het weet, is ze groot. Zeggen ze.

Het is alweer anderhalve week geleden, maar ik vind het nog wel even leuk om te laten zien hoe Sterre zich vermaakt tussen de duikers. Er is altijd wat te beleven

Ik probeerde de afgelopen twee weken steeds om 10 uur in bed te liggen (gebroken nachten, pffff), dan haalde ik half 11 meestal. Moet ook nog even wat theorie lezen voor de Cave 1 cursus van volgende week. Vanochtend laatste oefenduikje gemaakt met Derk en Gabrielle, lijntjes leggen op het wrakje in Vinkeveen. We moeten veeeeel spullen meenemen straks!

Sterre heeft haar vijfde tandje, ontdekte ik gisteren (maar doorslapen is er nog niet bij. Meer tanden in aantocht? Of alsmaar mamahonger?). En ze heeft sinds vandaag ook overal lichtrode vlekjes – van de BMR-prik toch, maar ze is er niet sjagrijnig onder. Eten gaat even wat minder.

Oh, kind roept. Ik ga maar een eind aan deze dag maken. Laturrrr!!!

Zo’n autorit is niet altijd even leuk. Die moet leuk gemaakt worden. En als het dan net geen slaaptijd is, is daar soms wel een heel arsenaal aan afleidingsdingen voor nodig. Bijvoorbeeld. Zingt u even mee?

Kijk, als een vriend nabij Zeeland zegt dat we mogen komen logeren en dat hij wel op Sterre wil passen als wij gaan duiken, dan moeten we dat niet afslaan. Dat deden we dan ook niet. Nu boften we ook nog eens enorm dat het afgelopen weekend zomers was. Dat was driedubbel genieten.

Sterre heeft even kennisgemaakt met ons duikwater:

Ik heb weer even genoten van het samen met Cor duiken, beestjes kijken en model spelen:

En Cor heeft zich weer goed uitgeleefd in het fotograferen van allerlei leuke onderwerpen, inclusief zeedahlia, koikarpervijver en Japanner (een echte!).

Merci HES, ‘t was super!