Borstvoeding is niet onmisbaar
maart 28, 2009 11:37 pm borstvoedingIn het opiniekatern van het NRC van vandaag staat een groot artikel van een Amerikaanse journaliste die stelt dat borstvoeding niet zo heel veel beter is dan kunstvoeding als wel wordt beweerd (“Borstvoeding is niet onmisbaar”). Dat de onderzoeken die de voordelen van borstvoeding onderbouwen niet deugen. Dat in haar omgeving elke moeder een borstvoedingsfascist (nota bene) is en ze gebruikt de term ‘slaafs’ bij het refereren naar exclusief borstvoeden.
Toen ik de eerste keer van de term borstvoedingsmaffia hoorde, viel ik bijna van mijn stoel. Hoe kan het dat moeders die kiezen voor zoiets natuurlijks en goeds, met zo’n akelige term worden bestempeld? Later, toen ik voorbij die ‘magische’ zesmaandengrens was en me ging verdiepen in wat daarvoor voor mij vanzelfsprekend was, ging ik begrijpen waar de woede van die mensen vandaan komt. Wie geen borstvoeding wil of kan geven, of stopt voor de zes maanden om zijn, vindt dat ze een schuldgevoel aangepraat krijgt. Die heeft het gevoel dat ze zich altijd en overal moet verdedigen – en doet dat dan ook. En de beste verdediging is natuurlijk de aanval. Toch? Deze journaliste is geen uitzondering.
Het is goed dat allerlei organisaties zich inzetten voor goede voorlichting over borstvoeding en de randvoorwaarden voor het geven van borstvoeding proberen te scheppen. Kunstvoeding was lang de norm. En de tijd dat er schrijnend gebrek aan kennis over borstvoeding was, is nog lang niet voorbij. Er valt dus nog een hoop winst te behalen. Niet om alle moeders die vroeg of later voor kunstvoeding kiezen te vertellen dat ze slechte moeders zijn. Maar om die moeders die graag borstvoeding willen geven en tegen problemen aanlopen te ondersteunen – zodat ze een gefundeerde keuze kan maken tussen wel of niet doorgaan.
En daarom voelen sommige ‘flessenmoeders’ zich bedreigd. In het nauw gedreven door informatie over borstvoeding die overal opduikt. Dan gaan ze akelige dingen roepen. Terwijl er bij mijn weten (maar goed, ik weet nog niet zoveel) niemand is die beweert dat kinderen, in de westerse samenleving althans, niet gezond groot worden van poedermelk.
Anyway, het is goed dat er discussie is. Borstvoeding is niet onmisbaar en ook niet zaligmakend. Maar wij gaan nog even gezellig door. En durf er eens wat van te zeggen!
O ja, in juni begin ik aan de opleiding tot contactpersoon voor de VBN (Vereniging Borstvoeding Natuurlijk). Kan ik misschien een kiezeltje bijdragen.
inge :
Date: maart 29, 2009 @ 7:04 PM
ik durf er wel wat van te zeggen. you go girl(s)!!!
inge :
Date: maart 29, 2009 @ 7:05 PM
(en over die hele discussie BV vs FV ga ik me eens niet uitlaten ; )
Capt.KRik! :
Date: maart 30, 2009 @ 7:35 AM
Ik begrijp de term borstvoedingsmafia heel erg goed. Marlien en ik wilden ook graag dat onze kinderen zoveel en zo lang mogelijk borstvoeding kregen…
ReinieR heeft 9 maanden gehuild, en het bleek dat er gewoon veel te weinig voeding in Marliens melk zat..
Kind is in het begin gewoon ondervoed geweest…
Bij Tonny zijn we veel eerder gestopt, Marliens melk was gewoon doorzichtig.. En ze heeft zich heel erg schuldig gevoeld bij BEIDE kinderen toen we met borstvoeding stopten..
Vind het erg fijn voor alle mensen die wel borstvoeding geven en kunnen geven. Maar als het een frustratie wordt, stop er dan alsjeblieft mee.
Net als dat verbod van op de buik slapen. ReinieR kon alleen slapen als we hem vast hielden…. Maanden lang met dat kind rongezeuld, tot ik hem een keer op zijn buik op een schapenvachtje legde. sliep hij voor het eerst 2 uur… Hebben we met zijn tweeën de hele tijd naar hem zitten kijken omdat we bang waren dat ie dood zou gaan… Wiegedoodmafia…
klasina :
Date: april 3, 2009 @ 8:42 PM
Ik begrijp de term ook wel helaas. Iemand die pro-bv is valt ook niet onder de term, wel de mensen die het vertikken verder te kijken dan hun neus lang is. Ik ben wegens PND na 4mnd gestopt, veel vroeger dan ik eigenlijk wilde en met zóveel pijn in mijn hart. Maar na lang wikken en wegen dus toch gedaan. Als mensen dán nog gaan proberen je over te halen en tegen je praten alsof je iets mensonterends doet, dán behoor je voor mij tot de borstvoedingsmaffia.
Maar ik ben helemaal pro-bv, ik ben helemaal voor zoveel mogelijk informatie voor (aanstaande) moeders, ik ben er helemaal voor om het echt zo goed en lang mogelijk te proberen. Maar als het om welke reden dan ook ophoudt ben ik er ook voor dat een ander dat accepteert. Net zoals elke opvoedkundig ding trouwens. Mijn motto is dat BV het allerbeste is maar poedermelk niet per definitie slecht is. Ook ik heb mijn eigen standaard wat eten, drinken, slapen, rust, spel en ontwikkeling betreft. Veel mensen denken er anders over, natuurlijk vind ik dat Ãk gelijk heb (anders deed ik het wel anders
maar als je gaat dwingen en oordelen in plaats van informeren haak ik af. En vind dat er net wat teveel bv-gevende moeders zijn die daar een handje van hebben helaas, want dat is volgens mij hele slechte reclame en zo ontstaan dat soort termen als borstvoedingsmaffia 
) En is die term echt zo raar..? Een moeder die BV geeft is niet per definitie een leuk, vriendelijk mens of een goede moeder toch? It takes more then mommymilk to do that! 
Klasina, helemaal pro-bv!
Jesca :
Date: april 4, 2009 @ 10:00 PM
@Rik, dat Marlien tot de 2 procent moeders behoorde die niet genoeg voeding had, had bij *goede* begeleiding veel eerder geconstateerd kunnen worden (in zo’n geval is overstappen op kunstvoeding natuurlijk de beste keus). Dus op wie is die term bv-maffia dan vooral van toepassing volgens jou?
Negen maanden voeden is trouwens al heel lang als het wel goed gaat, laat staan wanneer het allemaal niet makkelijk gaat.
@Klasina, ik onderschrijf je motto. Maar het zijn niet alleen de mensen die veroordelen, maar ook de mensen die zich makkelijk veroordeeld voelen (bedoel ik in het algemeen) die de term in leven houden. Natuurlijk, doordat er bij de zorg en de overheid steeds meer aandacht is voor borstvoeding, zijn er ook steeds meer ervaringsdeskundigen (moeders onder andere) die er iets over (denken te) kunnen zeggen. En dat is niet altijd gebaseerd op de juiste kennis. En zo zijn er ook werknemers bij ‘gezaghebbende’ instanties als consultatiebureaus die ergens de klok hebben horen luiden. Als de mensen die er *echt* verstand van hebben hun werk nou gewoon zouden kunnen doen en de rest zijn mond zou houden, zou het al schelen (heerlijk universeel probleem). Maar het is ook een beetje hoe iemand er zelf in staat. Ik had me ontzettend beledigd kunnen voelen toen mijn baas destijds de suggestie – van iemand anders (?) – overbracht om voor de voedingen onder werktijd maar over te stappen op kunstvoeding, zodat ik geen kostbare tijd hoefde te verdoen met kolven. Maar ik heb het gewoon naast me neer gelegd als een goedbedoelde opmerking van mensen die niet beter weten. Ik ken verschillende mensen die zich schuldig voelden toen ze besloten te stoppen of niet konden beginnen met borstvoeding, maar is dat gevoel gebaseerd op een concrete beschuldiging of op de bekende belemmerende gedachte, namelijk dat de omgeving vindt dat ze geen goede moeder zijn nu ze hun kind niet het beste kunnen geven?
Interessant om te zien hoeveel emotie er bestaat als het gaat om de zorg en opvoeding van kinderen. Emotie niet alleen, bemoeienis ook. En dan hebben we het alleen nog maar over borstvoeding…