Tussen hemel en zee

Zo nu en dan komt het nog eens van een duikje. En daar geniet ik dan extra van natuurlijk. Voorheen maakte ik er 80 per jaar, dit jaar ga ik de 30 waarschijnlijk nog niet halen. Maar ik stel me zo voor dat dat ooit wel weer aantrekt, en nu zijn ze wel twee keer zoveel waard, dus da’s dan toch bijna 60, haha.

De woensdagavondzomerstopduiken van Calypso waren leuk. Ik heb er eentje in Vinkeveen gemaakt, en eentje in Reeuwijk. Van die laatste (met appeltaart na, yumm!!) heeft mijn buddy een geinig vijfminutenfilmpje gemaakt, met babysnoek en vrij zwemmende paling…

Toen belde Leon. Leon uit Egypte was terug uit Egypte. Het duikinstructeursbestaan even zat, en platzak bovendien. En hij had zin om na al die jaren weer de Grevelingen en de Oosterschelde in te duiken, met Victor ook. Ik heb echt super genoten onderwater zo tussen mijn twee vriendjes in, eigenlijk tellen die duiken wel voor drie per stuk! Ontspannen en vertrouwd.

Dan was er nog het dagje Noordzee. De tweede – en laatste voor mij – dit jaar. Blij dat we op korte termijn nog iets hadden kunnen regelen, inclusief opvang voor Sterre, die we om zes uur ‘s ochtends al bij een vriendinnetje mochten brengen voor een all inclusive dag. En blij dat het dus ook doorging, want je weet maar nooit met wind en golven op zee. Ben ik met Cor van de boot gesprongen (oh nee, met de hydraulische invalidenlift omlaag getakeld), tegen de stroming in naar 30 meter diepte getijgerd, leuk duikje gemaakt. In het kader van de dierenliefde nog een flinke baars van een verloren vishaak bevrijd die het arme beest echt gevangen hield.

Ik hoop dat ie zijn gescheurde lip overleeft. Vervolgens mooie opstijging gemaakt, rustig, met diepe stops. Krijg ik terug aan boord decompressieverschijnselen in mijn schouder! Huh? Skin bend! Duik nummer 930, nog nooit zoiets meegemaakt, geen gekke dingen gedaan, en dan dat! Niet ernstig, maar je moet er wel wat mee doen om het onder controle te houden. Dus ik mocht onder toezicht een flesje pure zuurstof leeg ademen en daarvan ging het wel weer weg. Maar die kostbare tweede zeeduik kon ik dus niet meer maken. Zat ik treurig alleen aan boord te wachten tot iedereen weer terug was. Godver.

Hoe dan ook, die eerste duik had ik maar wel weer op zak. En er staat ook wel weer wat leuks in de planning…