Tussen hemel en zee

(gevonden door She)

Koud en grauw is het buiten, bah. We zijn wel naar buiten geweest en hebben even staan kijken naar de kinderen op het schoolplein waar Sterre later (veel later) ook een van zal zijn. Maar daarna maar weer lekker in huis klooien. Ik bedacht een experiment: vingerverven. Een groot tafelkleed op de grond geplakt, stuk behang erop geplakt, Sterre in een t-shirt van mij gehuld, en maar kijken wat ze ervan zou bakken.
Nou, dat ging fantastisch! In den beginne beperkte ze zich tot het papier. Toen ontdekte ze dat niet alleen papier beschilderd kon worden. T-shirt, handen, voeten… Toen haar haar aan de beurt was, heb ik er maar een einde aan gebreid en haar onder de douche gezet. Creababy hoor!

Ben ik over een paar jaar ook zo? Brrr…

Sterre, lief blijven hoor!

We komen de vrije woensdag prima door met ditjes en datjes, maar nu wilde ik ook echt iets gaan doen. De keuze viel op een bezoekje naar de geitenboerderij. Er is zo’n hele leuke in Zoetermeer waar je dicht bij de dieren kunt zijn. Goed gekozen! Het was door de schoolvakantie wel ont-zet-tend druk, maar het deerde niet. Sterre vond het geweldig! Overigens zijn andere kinderen net zo interessant als geitjes

En passant zag ik ook nog twee geitjes geboren worden. Wat gaat het die mama’s gemakkelijk af zeg! Bijna als poepen!

Na een dik uur rondlopen hebben we nog een kop koffie en een beker (koe)melk gedronken in het restaurantje, en daarna even weg van de drukte, een wandelingetje langs de Noord-Aa. Lekker met een waterig zonnetje, slechts een paar voorbijgangers met honden, stilte en helder water dat op het strandje kabbelde. En een slapend kind op mijn buik.

Voor een duiker is het niks bijzonders om naar de Rode Zee te gaan. Iedereen doet dat. Of heeft het gedaan en heeft het wel gezien daar. Maar een duiker is al gauw verwend. En dat is jammer, want het blijft toch fantastisch dat je in dat grote aquarium kunt rondzwemmen, of beter gezegd: rondzweven. Je moet dingen op zijn waarde weten te schatten. Een ander wil steeds maar meer en gaat steeds maar verder, ik ken ze hoor! Vierentwintig uur reizen om een paar weken op een of ander afgelegen tropisch eilandje te gaan zitten en je tripje Rode Zee overbluffen met MEER en GROTER en Uiterst Zeldzaam. Pffff. Ik luister er niet meer naar.
Nee, wij hebben een prachtige week gehad. Met warmer weer dan gebruikelijk voor de tijd van het jaar, zodat ik gelukkig niet alle dagen in die ene trui en die ene lange broek hoefde te lopen die ik had meegenomen. We lagen alle dagen om tien uur ‘s avonds op bed en werden om zeven uur vanzelf, uitgerust, weer wakker. Op tijd voor een uitgebreid ontbijtbuffet in het hotel dat deze dagen maar zo’n tien gasten herbergde. Voordat het tijd was om rustig onze duikspullen te pakken voor weer een uurtje onder water met allerlei verrassingen. Veel meer deden we niet: eten, slapen, duiken, kletsen. Zoals het hoort.
We hebben genoten en er waren een paar hoogtepunten. Dit is er een van:

Twee dolfijnen die wel met mij wilden spelen. Buiten beeld, ergens in de diepte, zwemmen er nog zo’n stuk of vijftig. En het waren eerlijk waar toevallige voorbijgangers!

(O ja, en Sterre heeft het met oma ook super naar haar zin gehad.)

En gelukkig vond ze de overheerlijke jiaozi die Haiyan voor ons had gemaakt ook lekker!