Tussen hemel en zee

Omdat het zo leuk is:

(Dat schoonboenen achteraf is minder, maar vooruit…)

Ik geef toe, we moeten nog een beetje oefenen voor ons eerste optreden, maar hee, het begin is er!

Met aardewerk fluitje van de rommelmarkt en een kleurig rammelding voor de leuke accenten.

Het komt vanzelf niet meer zo vaak van duiken. Voorheen lag ik eens in de twee weken wel in het water, en dan voor twee duiken (minstens) per dag. Dat gaat niet meer. Dat wil zeggen: ik heb nu andere prioriteiten. Maar sinds het weer betert en het water wat aan het opwarmen is, heb ik me voorgenomen om toch weer eens wat meer dat pak aan te trekken. En aangezien je daar meer mensen voor nodig hebt, voor dat duiken, de agenda van de duikvereniging in de gaten te houden. Zo had ik het genoegen een tijdje terug, toen Cor een motorrit op de planning had staan, toch te kunnen duiken, omdat een van de niet-duikende clubleden wel even op Sterre wilde passen toen ik onderwater was.

Afgelopen zondag was er weer een clubduik. Het gezelschap was een stuk kleiner, wat wel gek was, want het was heel druk op de duikstek: ‘t is sepiatijd en bij de Bergsche Diepsluis zijn heel wat paartjes sepia’s hun eieren aan het afzetten. Ergens heb ik er wat moeite mee om de meute duikers te volgen die massaal op die beesten afstormen. Gekkenhuis. Maar ja, ik kan nu niet al te kritisch meer zijn, anders kan ik mijn spullen wel verkopen. Dus ik dook met mijn buddy het stof in van alle duikers die ons voor waren gegaan (wanneer leren die lui nou eens netjes horizontaal de frogkick doen???) en zag drie sepia’s, maar helaas slechts vluchtig aangezien mijn zeer gewaardeerde buddy ook nogal goed stof kan maken. Grrrr… Cor, die na mij dook – ja, Sterre was weer mee aan de waterkant – had het toevallig beter getroffen. Maar ik had nu wel de kriebels. Ik wilde nog een keer!!!

Dat moest woensdag worden. Want maandag en dinsdag had ik het te druk op mijn werk en vanaf donderdag, vandaag, heeft het geen zin meer. Zeeland is weer vergeven van de duikers die met de vereniging een lang hemelvaartweekend op de eilanden kamperen. Cor moest mee. En Sterre dan? Een oproepje op internet voor een tweede buddy leverde geen resultaat op. Toen probeerde Cor een mailtje naar onze vrienden in Bergen op Zoom, die we tijdens onze februarivakantie in Egypte hebben leren kennen. Et viola! Zij wilde wel op Sterre passen als wij het water in doken. Helemaal fantastisch. Dochterlief heeft zich langs de dijk prima vermaakt met steentjes en schelpjes en de crackertjes die Yvonne had meegenomen. En zie hier het resultaat:

Prachtig, die beesten. Ze blijven indrukwekkend.

En om het af te maken: we hebben met ons gezinnetje nog even lekker gegeten op een terras in Tholen voordat we weer naar huis reden. Ons hemelvaartweekend kan niet meer stuk!

Uit de serie Vader en Dochter op Pad: ik ben niet gek, ik ben een vliegtuig! (met vieze vleugeltjes)

Sterre wist vanochtend nog waar we gisteren de cadeautjes verstopt hadden. Gekleed in haar speciaal voor deze gelegenheid gemaakte t-shirt dook ze onder het bed om de pakjes tevoorschijn te halen. Ze begon alvast met uitpakken, we hadden natuurlijk al lang ‘Lang zal hij leven’ gezongen en Cor vond het helemaal leuk. Hij is weliswaar dinsdag pas jarig, maar we deden net of dat vandaag was. We gingen ook een (half) dagje uit naar Archeon (voor het eerst) en ik had als verrassing een fotograaf geregeld die hEm een keer goed in beeld zou brengen, maar dan Goed. Met dochter. We zien een superleuke reportage tegemoet

Lieve Cor, gefeliciteerd met je verjaardag! Ik hou van jou.

We hebben afgelopen weekend geproefkampeerd in Zeeland. Om onze nieuwe 4-persoonstent-met-stahoogte-plus-bewegingsruimte uit te proberen en beslagen ten ijs te komen voor de zomervakantie. Nou, de tent is goedgekeurd! De overburen hadden ons vanaf hun caravan met breedbeeld-tv gadegeslagen terwijl wij het ding gingen opzetten, en vonden dat ie snel stond. Gelukkig maar, want Sterre was bijna niet te houden, die had de speeltuin al ontdekt. En ik durf het nog niet aan om haar alleen te laten gaan, nog net geen twee jaar oud. Hoewel dat later in het weekend wel gebeurde, want we hoefden vanaf ons kampeerplekje maar een blik over de heg te werpen om te zien dat ze eindeloos van de glijbaan aan het glijden was. Ideaal. (‘s Avonds was dat niet meer zo ideaal. Wat was ze boos dat ze naar bed moest, terwijl er nog kinderen aan de andere kant van die heg aan het spelen waren!!)

Deze foto heeft Cor gemaakt met behulp van een afstandsbediening. Geinig he?

We hebben ons uitstekend vermaakt, dankzij het mooie weer uiteraard. Middagje Middelburg, veeeeeel speeltuin, kwallen kijken aan de rand van het Veerse Meer, en, gewoon, in en om de tent zijn. De camping is niet voor herhaling vatbaar. En toch gaan we er weer heen, want komende maand vindt hier ook het motortreffen van Cors (en mijn ) Suzuki-club plaats, maar dan staan we met z’n allen gezellig op een ander veld. Zonder seizoensgasten.

Anyway, we hebben een lijst aangelegd van dingen die we de volgende keer niet meer moeten vergeten en hopen dat het allemaal nog in de auto past als we drie weken – niet dankzij de crisis – naar Frankrijk gaan. En dan zoeken we een camping zonder vertier. Want dat hebben we niet nodig. Wij hebben Sterre.

‘Zomaar’ weer een mooi plaatje van het ‘semme’. Ze vindt het leuk om onderwater te gaan, zie je dat?