Tussen hemel en zee

Ik had -lang- van tevoren wel mijn twijfels of we moesten ingaan op de uitnodiging, maar op een gegeven moment dacht ik: “We doen het, en ik besluit een dag van tevoren wel of het lukt of niet.” Je krijgt tenslotte niet zo vaak de gelegenheid om een huwelijk op Terschelling mee te maken, nota bene van mensen die daar niet eens wonen.

Het lukte. Naast de slaapzakken en de feestkleding pakte ik dus een beperkte versie van het Vluchtkoffertje in, met een telefoonnummer van het dichtstbijzijnde ziekenhuis op het vasteland. En toen, op naar het feest van Pascal en Wendy. We werden verwacht in de Wierschuur, op de rand van het bewoonde en het onbewoonde deel van Terschelling. Wat een bijzondere plek om je bruiloft te vieren! Als ik weer wat mobieler ben, wil ik nog wel eens terug.

Op de veerboot. We zagen zeehonden en dronken jongetjes.

We logeerden aan het water, maar waar was nou het water?

Ah, daar is het water! En de maan…

Sterre kon het goed vinden met de dochter van het bruidspaar.

Cadeautjes en felicitaties voor het gelukkig getrouwde stel!

Mooi momentje (mooi gefotografeerd door Cas!): we laten een wensballon op.

Om acht uur vanmorgen ging de deurbel en stonden wij van schrik ineens naast ons bed. We bleken de eerste op de route te zijn van de beddenspeciaalzaak, die onze nieuwe matrassen en bedbodems kwam brengen. Cor kon ze gelijk op klossen zetten en het ledikant op de goede hoogte in elkaar schroeven. Ik mag de komende weken slaapdronken met mijn blote tenen op zoek naar het afstapje, als ik weer eens ’s nachts naar de wc moet. We’re ready.