Tussen hemel en zee

Ze kan het wel, wakker zijn. Tevreden wakker zijn zelfs. Even een foto als bewijs, hier met oma. Onze Bloem kan slapen als een roos, en dat zal het kraambezoek gisteren (zo’n 30 man/vrouw) best jammer gevonden hebben, want ze heeft haar hele eigen kraamfeest gemist. Terwijl ze er wel bij was. Op mijn arm. Ik had een draagdoek klaar gelegd voor als ze het niet meer zou trekken en zich even zou willen afzonderen, maar het was niet nodig.

Wij vonden het feest heel geslaagd. De drie weken rust en wennen heeft ons goed gedaan, en dat mocht best groots gevierd worden. Vanaf nu staat de deur open voor vrienden die ook nog een afspraak willen maken Even de agenda pakken…

Overigens: Bloem kan ook heel goed ehm… hoorbaar wakker zijn. Vooral onder etenstijd en als haar grote zus naar bed gebracht wordt. Maar liever dat, dan ‘s nachts, want wij slapen ook relatief goed. Tot nu toe. Meestal.

O ja, en als we nog eens een groot feest organiseren, wat best nog eens zou kunnen, dan zal ik Cor helpen met cateren. En niet meer vergeten dat we behalve beschuit met muisjes ook nog andere dingen te snacken hebben

Muisjes met beschuit

Sterre beschildert het raam

We love Bloem

Ze komen nog steeds binnen, leuk!! We kunnen er geen genoeg van krijgen

Huilt dat meiske ook wel eens?

Jazeker.
‘t Is niet zo’n huilebalk als d’r moeder, maar toch, als ze boos, moe of gefrustreerd is, of alles tegelijk…

Zoals een paar dagen geleden, toen ik een hand nodig had voor een huilende Bloem en de andere om mijn avondmaal naar binnen te schuiven. En Sterre, moe dus, heeeeeel graag bij mij op schoot wilde.

Het was een goede beslissing om al het kraambezoek uit te stellen tot volgende week en later. Het heeft vast bijgedragen aan mijn snelle(re) herstel. Ik heb vandaag bijna een hele dag meegedraaid, alleen tussen vier en vijf een uurtje geslapen. Verder zijn we uiteraard nog aan het zoeken naar een nieuwe balans. Een eerste kind is, voor mijn gevoel, veel meer wennen dan een tweede, maar nummer 1 moet nu juist weer erg wennen. En Sterre heeft net zo goed aandacht nodig van zowel papa als mama. Ze is wel lief, dat kleine zusje, maar ‘leg de baby maar even daar’, hoor ik zo nu en dan. En als ze het niet op die manier verwoordt, dan is het door strijd te leveren over de televisie. Of door niet te eten (ze at de laatste tijd al niet best, maar nu is het ‘om te huilen’, wat we overigens niet doen). En uiteraard de middagslaap te weigeren, hoe moe ze ook is. Daarom is het fijn dat ik alweer bijna de oude ben, qua energie dan, want zo kunnen we er met z’n allen weer tegenaan. Cor brengt Sterre naar bed en ik kruip dan nog even bij haar voor een verhaaltje en even kriebelen. Terwijl we Bloem horen huilen beneden bij Cor – ze sliep eerst, toch? – vraagt Sterre of ik nog even bij haar blijf liggen. Ik ben in tweestrijd, maar lig nog een minuutje in het peuterbed. Dan is het weer fijn dat ze haar middagslaap heeft overgeslagen en goed moe is. En er is nog een voordeel: terwijl Bloem vanmiddag wel een flinke dut van dik twee uur deed, kon ik met Sterre gaan tekenen, plakken en schilderen. We begonnen op papier

Vanmiddag is het gelukt. Een wandeling naar de speeltuin en weer terug, en uiteraard even op een bankje zitten kijken naar (o)ma en Sterre. Heerlijk, beetje frisse lucht! Morgen doen we een wandeling naar de bakker.

De voorbereiding: draagdoek knopen. Foto door Sterre

Op een bankje in de speeltuin. Foto door (o)ma

Ik moest wel lachen om de reactie van de kraamhulp die we in het weekend kregen.

“Slaapt de baby dáár?!”

Morgen laatste kraamdagje. Ik ben vandaag al meer op de been geweest dan de hele afgelopen kraamweek. Ik ga morgen nog even genieten van de zorg en de dagelijkse huishoudelijke hulp, maar ik merk ook dat ik sterk de behoefte heb om mijn eigen huishouden weer over te nemen. Goed teken. Nadat ik Sterre naar bed had gebracht (voor het eerst weer), ben ik de luierwas gaan verhangen, zodat het in twee dagen droogt in plaats van vier, en heb ik de handdoeken in de kast allemaal opnieuw gevouwen, zodat het wel past. Heb zelfs mijn bijdrage aan het avondeten geleverd – met Bloem op mijn buik – door groente en vlees te snijden en Cor wok-instructies te geven. Morgenmiddag misschien een kleine wandeling onder moeders paraplu? Heerlijk dat het ook zo kan, in plaats van die twee weken die ik gevloerd heb gelegen na de geboorte van Sterre!

Sterrekijker was natuurlijk een leuke naam voor mijn weblog zolang Sterre ons middelpunt van de aarde was. Maar met Bloem erbij werd het tijd voor wat anders. ‘Tussen hemel en zee’ heten we nu. Naar de tweede naam van Bloem, Celeste, wat eigenlijk ‘hemels’ betekent, en de derde naam van Sterre, Mare, de zee dus. En de wijdse blik die beide ons gunnen, tot aan de horizon and beyond. Kan het méér poetisch of filosofisch?

Nu nog een nieuw uiterlijk. Voor de kenners: suggesties voor wp-themes zijn welkom, maar ik wil het ondanks die romantische horizon wel vrolijk houden. Hmmm, misschien te zijner tijd toch maar iets zelf knutselen?