Tussen hemel en zee

Als de man van huis is (voor een expeditie op zee)

tellen we de dagen af

zorgen we voor iemand die de tent opzet

en het ontbijt verzorgt

charteren we vriendjes

en een verhaaltjesvoorlezer

regelen we een oppas tijdens de duik

gezelschap tijdens een dagje uit

een schminksessie (leuk, want vorige keer waren we te laat)

en voor het gemak, twee afgematte kindjes

Zo kan ie nog wel een keer een paar dagen weg (maar wat fijn dat hij morgen weer thuis komt!)

Ik zag hem onlangs en dacht: o ja! Ook daarvoor is zo’n draagdoek heul handig.

Een kinderstoel in een handomdraai. Kan mama even rustig lunchen op een zonnig terras.

Bloem is nu 8370 gram. Op de curves van het consultatiebureau ziet haar lijntje er zo uit:

Van +1 naar -1, afgezet tegen de gemiddelde lijn… van ‘flessenkinderen’. De norm in CB-land. Niet zo goed gegroeid, krijg je dan te horen (‘maar ja, ze beweegt veel,’ zegt men er dan gelukkig nog bij).

Op de curves van de WHO, waar de gemiddelden van borstgevoede kinderen in grafieken zijn uitgezet, krijg je een heel ander beeld:

Hier zie ik dat ze tussen de vorige twee metingen een flinke spurt heeft gemaakt (jaja, slagroom! ) en daarna weer mooi naar het middelste lijntje is teruggekomen.

Je kunt je voorstellen dat borstvoedingsmoeders heel wat te verdedigen hebben op het consultatiebureau. Als ze niet al flink onzeker worden gemaakt bij gebrek aan kennis van moeder of bureau. Ik trap er niet in hoor!

Chillen op de bank bij oma.

Sterre op de massagetafel bij oma.

Genieten, zeg!

En toen was t Koninginnedag en ging Sterre op de (door ons samen versierde) fiets in de optocht mee

Als je kunt zitten, kun je ook schommelen.

Sterre zingt een liedje:

En Bloem kan ook iets knaps, maar dat laat ik een andere keer zien

Wat een heerlijk meissie is het toch…

Ze had eigenlijk een mopperdag. Maar ja, dat mag best als je ziek bent (‘zesde ziekte’, zo lijkt het). En dan toch weer even zo vrolijk. Heerlijk, die kinderen.

Gisteren was Bloem precies een halfjaar oud. Hieperdepiep hoera! En vandaag (omdat Cor gisteren niet thuis was) kreeg ze haar eerste vaste voedsel. Best lekker, een gestoomd worteltje

Ze zoog de stukjes ervan af. Er was ook een soort van kauwen. En als het te groot was, werkte ze het gewoon weer naar buiten. Prachtig om te zien! We beginnen aan een nieuwe fase. A la Rapley uiteraard.

En dan het filmpje! De televisie kan uit hoor…

Bloem is geen fan van flesjes. t Wordt tijd om uit een beker te leren drinken. Niet slecht voor een tweede poging…