Tussen hemel en zee

En vandaag mijn eerste twee grotduiken gemaakt zonder instructeur, zonder ´onverwachte´ light failures, out of gas, no visibility situations, valve failures en andere ongein. Gewoon twee mooie duikjes met A-M, waar ik twee jaar geleden de cursus de eerste keer mee samen heb gedaan. Grand Cenote, echt een prachtig gedecoreerde druipsteengrot, mooie formaties, zo bijzonder om door die sprookjeswereld te zweven! Ik bleef natuurlijk netjes dicht bij de lijn die daar standaard ligt, maar voelde me al veel vrijer om rustig met mijn lamp rond te schijnen en alles te bekijken. Je komt ogen tekort. Het was toch nog wel een klein beetje spannend, maar dat mag. Tijdens de tweede duik heeft A-M foto´s gemaakt, als ik thuis ben kan ik een plaatje bij het praatje posten.

Cor heeft gisteren met een gids twee cavern duiken gemaakt. Donderdag gaat hij weer, en dan mag ik mee. Onze reisgenoten passen dan op Sterre en gaan het water in als wij weer boven zijn. Fijn zo! Nog even genieten hier. (Voor de hollanders onder jullie: het regent hier best veel! Maar de zon wisselt de tropische buien af en zo is het qua temperatuur nog aardig uit te houden.)

Het is alweer anderhalve week geleden, maar ik vind het nog wel even leuk om te laten zien hoe Sterre zich vermaakt tussen de duikers. Er is altijd wat te beleven

Intussen lig ik zo nu en dan ook nog eens in het water. Niet al teveel, de tachtig duiken per jaar ga ik nooit meer halen. Maar met enige regelmaat, want ik moet het wel een beetje bijhouden. En nog een paar keer met mijn teamgenootjes routinechecks en lastige scenario’s oefenen om in september bij de grotduikcursus (in reprise) geen flater te slaan. Afgelopen zondag twee keer in De Beldert en gisteravond nog eens in de Reeuwijkse Plassen geplonst. Best leuk, toch

We moeten ook gauw maar weer eens naar Zeeland.

Inge, Mavrtje en Anneke hadden allemaal gelijk. We genoten van het kamperen tijdens het Pinksterkamp van de duikvereniging.

Ik wilde eerst niet gaan. Zo’n heel weekend van huis, al dat duikersvolk dat precies dan in Zeeland wil zijn, en dan dat gedoe van spullen pakken en naderhand weer opruimen enzo… Nee, laat ons maar een beetje thuis aanrommelen. Er valt met Sterre tegenwoordig genoeg te beleven, en ik moet ook ineens vanalles aan de tuin doen.

Maar woensdagavond in het zwembad waren er weeeer allerlei mensen die vroegen of ik ook naar het Pinksterkamp kwam. En toen kreeg ik toch de kriebels. Niet in de laatste plaats met dat mooie weer in het vooruitzicht natuurlijk. Dus ik bedacht een compromis. Zaterdagochtend vroeg weg, 1 nachtje kamperen en dan zondag op tijd weer terug naar huis. Dan hoefden we niet in de file te staan, en waren we er toch echt even uit. Precies leuk voor even proefkamperen met onze baby.

Nou, leuk was het! Cor en ik hebben allebei een duikje kunnen maken, en Sterre heeft zich uitstekend vermaakt en goed geslapen (ikzelf sliep minder goed, niet alleen door de herrie van de buren, maar ook omdat ik steeds even moest checken of Sterre nog goed op haar slaapmatje lag en het niet te koud of te warm had – onwennig he, voor mij). De schat heeft iedereen natuurlijk weer toegelachen en kreeg de tweede dag nog een stortvloed van complimenten van een buur (een van die mensen die mij uit mijn slaap hadden gehouden) die blijkbaar enorm opgelucht was dat deze baby niet de hele dag en nacht had gehuild. Kortom: kampeertest geslaagd, we kunnen in juli gerust een weekje met de tent naar Frankrijk.

Het komt trouwens wel goed uit dat Sterre nog steeds van de borstvoeding geniet. Zo makkelijk om haar ‘s nachts in de tent of na de duik aan de waterkant gewoon even aan te leggen, in plaats van flesjes te moeten opwarmen! Maar dat terzijde.

Meer leuke plaatjes staan op de gallery!

Al zolang we hier wonen (dat is 4,5 jaar), hebben we het plan een keer te gaan snorkelen in de sloot. En steeds is het er maar niet van gekomen. Maar nu dus wel. Eindelijk. Tenminste: Cor ging in de sloot en Sterre en ik hebben hem aangemoedigd. Want zo makkelijk was het allemaal niet. Eerst wilde Cor gewoon aan de kant in het water staan om zo met de onderwatercamera plus fisheye half-half opnames te maken. Hij had voor de zekerheid een rustig plekje uitgezocht buiten het zichtveld van de buren. Eerst maar even oefenen. Hij had zich een weg gebaand door het koolzaad en de brandnetels. Om zich in zwembroek met duiklaarsjes aan in de sloot te laten zakken. En vervolgens tot aan zijn knieen in de blubber te staan. (meer…)

Wat een genot, dat zomerse weer dit weekend! Ik zit nu nog met de deur open (en heb de eerste mug zojuist alweer doodgeslagen). We hebben gefietst, gevaren, en bellen geblazen. Ik heb vandaag ook onderwater bellen geblazen, dat was wel weer fijn. Maar bovenwater is toch ook wel heel geinig, in de avondzon!

Allemaal glimmers en kleurtjes in de lucht!

Sterre op de boot op de Vinkeveense plassen

Weer lekker gebubbeld.

Nou kan ik niet meer terug. Afspraken gemaakt, voorschot betaald, reis geboekt. We gaan terug naar Mexico in september. Ik ga mijn cursus grotduiken afmaken/overdoen (omdat het dan twee jaar geleden is dat ik in Frankrijk de cursus deed, moet ik alles weer herhalen) en hebben nog een week extra eraan vast geplakt voor de gezinsvakantie In het kader van: nu of misschien nooit meer, en ik heb er keiveel zin in. Het is daar zooooo mooi!

Ik hoor net op het nieuws dat het rustig was op de Huishoudbeurs en druk op de wegen richting strand. Heb ik dit weekend even goed gekozen! Ik heb gisteren niet in de file gestaan, iedereen moest boodschappen doen denk ik.

Op de Huishoudbeurs was ik ook niet. Wel op de duikbeurs. Even. Toch altijd weer leuk om allerlei bekenden te ontmoeten en we waren er om half elf al, dus ook daar was het nog niet al te druk. Sterre was het om half twee wel helemaal zat (moe, maar kon niet slapen, nee…. ze lacht niet altijd alleen maar!), dus we zijn op tijd weer vertrokken. Dat was precies de bedoeling, want ik wilde nog een stuk wandelen in de zon!

We hebben wel het belangrijkste moment van de beurs meegemaakt, namelijk de prijsuitreiking van de fotowedstrijd. Cor heeft uiteraard weer meegedaan. Vorig jaar heeft ie nul prijzen gewonnen. Het kan natuurlijk niet altijd raak zijn, en hij was bij nader inzien ook niet zo tevreden over zijn inzendingen, niet in de laatste plaats omdat hij de kwaliteit van de afdrukken slecht vond. Maar een beetje jammer vonden we het wel.

Maar nu! Het gevoel was een stuk beter. En niet onterecht. Want hij won niet 1 prijs! Maar twee! En welverdiend natuurlijk, de concurrentie had hele mooie dingen gemaakt, maar zijn foto’s waren echt goed, en origineel. Vond ik. Ik mag ze hier vast publiceren:

Eerste prijs in de categorie ‘Bewust omgaan met de natuur’

Tweede prijs in de categorie ‘Groothoek’

Lang, lang geleden was er een recreatieplas bij ons om de hoek, tien minuten rijden met de auto. Parkeerplaats, grasveld, strandje, betonnen bankjes. Ideaal om op een doordeweekse avond naartoe te gaan voor een duikje tussendoor. Zomaar bellen blazen en visjes kijken. Of de serieuzere oefenduiken: buddybreathen, reddingsopstijgingen, kompaszwemmen. Het aantal duiken dat ik er heb gemaakt, zou ik moeten gokken (ik ben helaas ook een van mijn logboeken kwijtgeraakt door een autoinbraak), maar het zijn er aardig wat. En hele leuke duiken zaten erbij!

Die plas is er nog steeds. Niet meer helemaal om de hoek, aangezien wij zijn verhuisd, maar toch nog best dichtbij. En toch doken we er niet meer. Maart 2003 was de laatste keer voor mij. Tot die tijd was het zicht soms slecht, vaak matig, en een heel enkele keer heel goed. Maar sinds die tijd was het alleen maar slecht. En dan niet zomaar een beetje, maar bar en boos, je kon je meters nog niet eens aflezen. En een rotte lucht! Niet normaal… De schimmel lag op de bodem, allemaal dooie alg. Zonde, zonde.

Maar gisteren waren we er weer. In de Klink. Cor vorige week al, hij had toen zes meter zicht, ik was tevreden met de drie meter die me gegund was. Het was echt een nostalgisch leuk duikje! Een rondje linksom, langs de puinstort, waar zich normaal gesproken hopen vis verschanst – we zagen er alleen een dikke vette snoek, maar hij was prachtig, en al dat ‘gevaarlijke’ beton, baksteen en betonijzer was ook weer ouderwets boeiend. Ik dook met Annet en, ook weer ouderwets leuk want voor het eerst sinds veertien maanden terug, met Cor. Dankzij Jacob en Marion. Die wilden met Sterre wel een wandeling rond de plas maken voordat ze zelf het water in gingen. Superrrr!

Annet et moi in de Klink, met Cor achter de camera

De beurt is aan Jacob en Marion

GUE gaat zich meer profileren als organisatie die zich inzet voor environmental issues, er worden weer kanttekeningen geplaatst bij de deep stops en Jarrod Jablonski is behalve een sympathieke Amerikaan ook gewoon echt sympathiek. Dat zijn een paar van de dingen die ik van de conferentie in Boedapest heb opgestoken. En oh ja: Boedapest is een mooie stad. Zelfs in de regen.

Ik heb niet alle lezingen gevolgd en wat ik wel heb gevolgd heb ik ook niet altijd opgeslagen – het valt nog niet altijd mee om verhalen die zo nu en dan best technisch zijn te volgen in een taal die niet je moedertaal is. Maar gelukkig wordt er ook nog een verslag gemaakt En het was wel bijzonder leuk om in zo’n groep enthousiaste en geïnteresseerde mensen from all over the world te verkeren (130 bezoekers uit 30 landen). Ik was onder de indruk van de organisatie. Er waren zelfs tolken beschikbaar in vier talen! En het is natuurlijk erg cool om aan de ontbijttafel te zitten met iemand die records op zijn naam heeft staan op het gebied van grotduiken, en in het vliegtuig naast iemand die het van het begin af aan heeft meegemaakt.

Maar eh… ik ben nog niet uitgeslapen.  Dus ik ga de komende tijd maar weer wat pogingen doen om vroeg naar bed te gaan, en dit verhaal zal worden vervolgd.