Tussen hemel en zee

Ze belde Cor op toen we in Normandië waren, en vertelde dat ze te horen gekregen had dat ze was uitbehandeld. Negen jaar geleden was er borstkanker. En daarna waren er steeds weer uitzaaiingen. Je zou er bijna aan gewend raken, het kan niet niet eindig zijn, maar god, ze overwon elke klap, dus waarom de volgende niet.

Wat is er in dat halfjaar veel gebeurd. Dat telefoontje was alweer naar de achtergrond verdwenen, maar het zwaard van Damocles bleef. En dan is het ineens echt over. Ik hoorde hoe zelfverzekerd ze klonk toen ze gisteravond haar moeder, Cors moeder, belde om te zeggen dat ze binnen het uur zou gaan. Een absurd gesprek. Want wat moet je eigenlijk zeggen? En wat zijn je laatste woorden voor je dochter, als je 82 bent?

Ik hoop inderdaad dat ze nu bij haar vader is, die ook al veel te vroeg ging hemelen. We zullen haar echt missen.

juli 2007

Ik heb nu al te weinig tijd voor alles, en dan moet ik in februari nog weer gaan werken ook, drie en een halve dag per week! Pffff. Er moet straks echt een enorme knop om hoor!

Zo. En nu weer achter die laptop vandaan…

We lezen voor omdat het leuk is, en het is ook nog eens goed voor de ontwikkeling. Geen nieuws, toch? Toch wel, blijkbaar. Iemand heeft uit onderzoek geconcludeerd dat lezende kinderen het beter doen op de maatschappelijke ladder. Toch leuk om te weten.

zo leuk!

Ooit zijn langs de sloot achter ons huis de populieren vervangen door wilgen. Omdat die niet zo groot worden. De gemeente stemde met de wens van de buurtbewoners in op voorwaarde dat ze zelf het onderhoud doen. En dat doen we, elke laatste zaterdag in oktober. Jasper snoeit de bomen en wij helpen de takken op een hoop slepen. Gezellig hoor!

En we hebben genoten. Wordt vervolgd.

We maakten even een korte wandeling in de buurt. Heerlijk van het zonnetje genieten. Toen we langs ‘onze’ molen liepen, bleek die te bezichtigen te zijn. Openmonumentendag! Waarom zag ik dat nu pas? We komen vrijwel dagelijks langs de Rijnenburger, en ik ben blij dat ie draait, want dat hoort een molen te doen. En dat deed hij een hele tijd niet, toen er nog geen geld voor restauratie was.
Maar nu mochten we even binnen kijken, en zien (en horen!) hoe het enorme houten rad draaide, en hoe een molenaarsgezin van acht mensen ooit woonde op die paar vierkante meter. Nu vind ik nog meer dan voorheen dat wij op het mooiste plekje van Hazerswoude wonen, zo vlak bij zo’n mooi monument. En de huidige eigenaar is ook nog zo hartelijk. We zullen er nog wel eens een keertje aankloppen voor een praatje

Zie je die bedstee, achterin? Knus!

Het was zulk heerlijk weer vandaag! Alles duurde lang vanochtend, zoals wel vaker de laatste tijd, en ik had bijna het plan opgegeven om erop uit te gaan. Cor was al weg, die was heeeel vroeg vertrokken voor weer een paar noordzeeduikjes. En toen dacht ik: “Hup, spullen pakken, kinderen onder de arm en gaan!” Sterre nam geen genoegen met een strandje, die koos voor golven. Gelijk heeft ze. Katwijk werd het. Wat het strand betreft is het jammer dat we nu aan de verkeerde kant van Leiden wonen, maar als we er dan toch belanden is het wel extra genieten!

doelgericht

hoe water hoe beter

je bent drie en je schept wat

the three of us

Het mooie van in de zomer jarig zijn